Son zamanlarda Steven, bazı müşterilerinden şu geri bildirimleri aldı: "Yapıştırıcı gücünüz iyi değil, sağlam değil, bir gece sonra kıvrılıyor." Yapıştırıcının kalitesi mi düşük?

İlk başta Steven, fabrika üretiminin yeterince sıkı olmadığını, oranların yetersiz olduğunu düşünüyor. Bir noktada fabrika denetim için kapatıldı. Bunun neden böyle olduğunu düşünün.

Son zamanlarda bu tür sorunların kısa süre içinde art arda ortaya çıkması ve sadece birkaç matbaanın bu sorunla karşılaşması, müşterinin ambalaj şişesi üretmesi gerektiği gerçeğini de beraberinde getirdi ve bu da beni düşündürdü.

 

Öncelikle, suçluyu analiz edelim: yapıştırıcı

Yapıştırıcıların bileşimi genel olarak ikiye ayrılır: A) Su bazlı yapıştırıcılar, B) Sıcak eriyen yapıştırıcılar.

Su bazlı yapıştırıcı, adından da anlaşılacağı gibi, çözücü veya dağıtıcı ortam olarak su kullanılan bir tür yapıştırıcıdır. İlk yapışma özelliği çok iyi değildir, bu nedenle ilk başta çok güçlü olmayan bir etiket diyebiliriz. Bu, yapıştırıcının özelliklerinden kaynaklanır; yapıştırıcı ilk başta çok güçlü değildir, ancak zamanla, etiket giderek daha güçlü hale gelir, ne kadar uzun süre kullanılırsa o kadar yapışkan olur.

Eski matbaacılar benden daha iyi bilirler, sıcak eriyen yapıştırıcı, belirli bir sıcaklık aralığında sıcaklık değişimine bağlı olarak fiziksel halini değiştiren bir tür plastik yapıştırıcıdır. Bu yapıştırıcı etiketlerde kullanıldığında, başlangıçta güçlü yapışma sağlar, yapışma çok güçlüdür, ancak sıcaklık ve zaman arttıkça yapışkanlığı yavaş yavaş zayıflar, bu yapıştırıcı sıcaklık ve zamandan etkilenir.

Yani, su bazlı etiket kullandığım için mi etiket yeterince yapışkan değil?

Aslında kesin değil, bir bakalım, etiket viskozitesinin yetersiz olduğu genel durum nedir, standart durum nedir?

1. Plastik şişeler.

Genellikle manuel etiketlemeyi tercih eden müşteriler, plastik enjeksiyon kalıplama yapan ve üretim hattının aşağısında, etiketlemeye başlamak üzere olan üreticilerdir.

Enjeksiyon kalıplama yöntemiyle üretilen plastik şişelerin üretiminde olmazsa olmaz bir kimyasal maddeye, yani kalıp ayırıcı maddeye bir göz atalım.

Ayırıcı madde nedir?

Kalıp ile nihai ürün arasında yer alan işlevsel bir maddedir. Ayırıcı maddeler kimyasal dirençlidir ve özellikle stiren ve aminler olmak üzere farklı reçinelerin kimyasal bileşenleriyle temas halinde çözünmezler. Ayırıcı madde ayrıca ısıya ve gerilmeye karşı dayanıklıdır, kolayca ayrışmaz veya aşınmaz.

Özellikleri: İki yüzeye uygulanan ve birbirine kolayca yapışan bir ara yüzey kaplamasıdır. Yüzeylerin kolayca ayrılmasını, pürüzsüz ve temiz olmasını sağlar.

2, vernik

Ayrıca su, reçine ve çözücüden oluşan bir boya bileşimi olarak da bilinir. Kaplama ve uygulama şeffaf olduğundan, buna göre şeffaf kaplama da denir. Nesnenin yüzeyine kaplandığında kuruyarak pürüzsüz bir film oluşturur ve yüzeyin orijinal dokusunu ortaya çıkarır.

Özellikleri: Bir nesnenin yüzeyinde bulunan pürüzsüz, koruyucu bir tabaka.

3. Diğerleri

Yeni basılan ürünlere talk pudrası püskürtülecek ve fabrika dolabı gibi diğer parçalara da yağ koruma solüsyonu püskürtülecektir.

Bu durumlarda yapıştırıcı macunun yeterince güçlü olmadığı görülecektir.

Yapıştırıcının kimyasal bileşimi genellikle vinil asetat içerirken, vernik veya ayırıcı madde genellikle ksilen ve silikon yağı içerir. Bu bileşenlerden biri yapıştırıcıyı parçalar, diğeri ise onunla reaksiyona girmez. Ayrıca, yapıştırılacak nesnenin yüzeyinde başka toz veya koruyucu sıvı bulunması, yapıştırıcının nesneyle tam olarak yapışmasını engeller.

Ayrıca her zaman endişelendiğimiz sorun da ortaya çıktı: etiket yapışmıyor.

Peki bu durumla nasıl başa çıkacağız?

Çok basit: yüzeyi temizleyin.